Papier of digitaal?

Adine: Op Nu.nl las ik dat ondernemers nog steeds verknocht zijn aan de papieren factuur. Aan de andere kant zie ik steeds meer digitale facturen langskomen. Sterker nog, het aanschaffen van gedrukt briefpapier is allang niet standaard meer. Zelf heb ik het wel, gewoon omdat ik het mooi vind. Maar facturen stuur ik steeds vaker digitaal. Dat is sneller, makkelijker, milieuvriendelijker en gewoon ook goedkoper. Ze digitaal krijgen vind ik daarom ook geen probleem, het zelf moeten printen is iets extra werk, maar als ik ‘m kwijt ben, kan ik ‘m wel zo in de mail weer terugvinden. Dat gemak weegt dan wel op tegen het ongemak van het printen.

Zijn jullie nog ‘verknocht’ aan papier, of juist totaal niet?

5 reacties
by Ervaringen van 2 freelancers on 23 februari 2012  •  Permalink
Posted in Het beroep
Tagged ,,

Posted by Ervaringen van 2 freelancers on 23 februari 2012

http://ervaringenvan2freelancers.wordpress.com/2012/02/23/papier-of-digitaal/

Aasgieren

Journalinda: Daar staan ze in de kou, de tientallen journalisten, fotografen en cameramensen die voor de ingangen van ziekenhuis en hotel gespannen wachten op het laatste nieuws over prins Friso. Zolang er niets te melden valt, wordt elk minimomentje met beide handen aangegrepen. Komt er een lid van het koninklijk huis langs, dan flitst, ratelt en roept het even.

Prins Willem Alexander was het zat, maandagochtend. ‘Heb je dan geen enkel respect’, riep hij tegen een verslaggever. En er werd geflitst, gerateld en geroepen, bij gebrek aan beter nieuws. Soms zijn journalisten net aasgieren. Ze moeten wel. Want de media willen iets te melden hebben. Dat levert tenslotte lezers en kijkers op.

Als nieuwsjournalist heb ik ook enkele keren in die situatie gestaan. Een keer kan ik me nog goed herinneren. Ik mocht een proefopdracht maken als camjo. Juist die dag werd Holleeder vanuit de gevangenis opgenomen in het ziekenhuis. Mijn opdracht: ga naar dat ziekenhuis en probeer spannende beelden te schieten.

Ik dus mijn Fordje Ka keurig netjes op de parkeerplaats gezet en met mijn camera nonchalant naar de ingang gewandeld. Ik was een van de eerste aanwezige persmensen. Ik liep naar binnen en maakte wat beelden van de centrale hal. Vrijwel meteen kwam er een beveiligingsbeambte op me af. Hij vroeg me te stoppen. Ik vertelde hem dat ik toestemming had gevraagd, om wat archiefbeelden voor later te filmen en noemde de naam van de communicatiemedewerker die ik vanuit de auto had gebeld.

Hij probeerde haar te bellen, maar ze was steeds in gesprek. De gekte was losgebarsten. Terwijl de beveiliger naar de receptie liep om haar te proberen te bereiken, filmde ik nog wat beelden van de liften, informatieborden en leenrolstoelen, trillend van de adrenaline. Ineens leek niets belangrijker dan het scoren van beelden.

De beveiliger kwam terug en sommeerde me te stoppen. Het kon best zijn dat ik toestemming had, maar zolang hij dat niet zeker wist, moest ik buiten wachten. Ik bedankte hem (hij had tenslotte niet mijn bandje afgepakt) en liep naar buiten. Daar was inmiddels een afzetlint gespannen waarachter de pers zich verzamelde.

Ik hoefde alleen nog wat buitenshots van het ziekenhuis, de afzetting en een stel politieauto’s te draaien en ik had beelden. Ik voelde me meer “pers” dan ik ooit had gedaan. Ik wist niet of ik dat fijn vond. Met die opdrachtgever is het trouwens niets geworden. Ik weet niet of ik dat erg vind.

Heb je ons vanmorgen op pagina 4 en 5 van nrc next zien staan? We hebben nieuws gemaakt! Binnenkort een verslag van de brainstormsessie over het "blad voor afgekeurde mensen". Hier nogmaals het blog Lelijk waar alles mee begon.
3 reacties
by Ervaringen van 2 freelancers on 22 februari 2012  •  Permalink
Posted in Het beroep
Tagged ,,,,,

Posted by Ervaringen van 2 freelancers on 22 februari 2012

http://ervaringenvan2freelancers.wordpress.com/2012/02/22/aasgieren/

De kwestie Koelewijn

Margriet: Overal volop discussie, maar ik wil toch hier ook even peilen. De Koelewijn/Tulleken-kwestie. Wat zou je doen; je zit boven op het nieuws rond Friso, maar je werkt voor een krant met (veelal) behoudende, kritische lezers. Je meldt je bronnen dat je gaat schrijven over de info die je hoort, en doet dat ook. Toch valt een deel van de wereld over de krant, jou en je man heen. Terecht?

Ik vind dat Jannetje Koelewijn prima en logisch heeft gehandeld. Zij is als journalist (altijd?) in functie en doet dus aangekondigd en wel haar werk. ‘Mazzel’ dat ze ter plaatse was en ze maakte daar goed gebruik van. Iets anders is de rol van haar man. In een radio-uitzending gisteren van Dit is de Dag, en Pauw & Witteman waarin hij werd geïnterviewd, erkende hij dat-ie met zijn lekken  (i.c. positieve info over de scan naar buiten brengen) de artsengeheimhoudingscode formeel heeft doorbroken. Hoewel hij daar zijn (m.i. zeer begrijpelijke) redenen voor had, is dat wellicht kwalijk te noemen. Het wordt NRC verweten dat zij de privacy van Friso hebben geschonden door met een publicatie hier aan mee te werken.

Zo zie je maar weer; als je niet, te beperkt of onduidelijk communiceert (à la de RVD in dit geval), dan loopt het mis. Hoe dan ook. Waar dan ook.

Wat vinden jullie? En wat hadden jullie in die situatie gedaan als je dagbladjournalist was?

9 reacties
by Ervaringen van 2 freelancers on 21 februari 2012  •  Permalink
Posted in Het beroep
Tagged ,,

Posted by Ervaringen van 2 freelancers on 21 februari 2012

http://ervaringenvan2freelancers.wordpress.com/2012/02/21/de-kwestie-koelewijn/

Feestbook

Shirley: Wat moest ik in hemelsnaam met Facebook? Dat vroeg ik me af in de tijd dat ie-de-reen op Facebook ‘zat’.  Nee, ik had niet het gevoel een feestje te missen.

Inmiddels ben ik om. Door deelname aan een groep – iets met onderwijs – die besloot via Facebook met elkaar te communiceren, moest ik me wel aanmelden bij dit wereldnetwerk. En nu wil ik niks meer van dit feestje missen. Vooral niet van de pagina waar freelance collega’s met elkaar praten, discussieren, overleggen, elkaar adviseren en – heel fijn soms – stoom afblazen. Ben je nog niet aangesloten? Zoek ‘Freelance’ op Facebook en meld je aan.

Oh ja, nog een vraag om wat reacties hier te genereren (op de toon van Man Bijt Hond): wanneer ging u op Facebook? En waarom?

7 reacties
by Ervaringen van 2 freelancers on 19 februari 2012  •  Permalink
Posted in Uncategorized

Posted by Ervaringen van 2 freelancers on 19 februari 2012

http://ervaringenvan2freelancers.wordpress.com/2012/02/19/facebook/

Vakantiegeld?

Adine: Dit heeft even niet zoveel met werk te maken, maar een bekentenis: ik ben gek op potjes. Ik heb overal potjes voor. Boodschappenpotjes, hypotheekpotjes, verbouwingspotjes, dierenpotjes, noodgevalpotjes, enzovoorts. Nu we besloten hebben om dit jaar weer een keer op vakantie te gaan, moet er natuurlijk ook een vakantiepotje komen. Toen ik nadacht over hoe dat het snelst gevuld kon worden, zeker nu ik voor het eerste jaar geen vaste baan meer erbij heb en dus ook geen vakantiegeld meer krijg, bedacht ik me ineens: Waarom geef ik mezelf geen vakantiegeld? Ik keer mezelf toch ook maandelijks een salaris uit? Waarom dan geen vakantiegeld?

Ik weet dat niet iedereen van jullie zichzelf nog een vast salaris uitkeert, maar hoe zit dat met vakantiegeld, doen jullie dat wel, of niet en als je het wel doet: kies je voor een bepaald percentage?

5 reacties
by Ervaringen van 2 freelancers on 16 februari 2012  •  Permalink
Posted in Het beroep,Persoonlijk
Tagged ,,,,,

Posted by Ervaringen van 2 freelancers on 16 februari 2012

http://ervaringenvan2freelancers.wordpress.com/2012/02/16/vakantiegeld/

Achter de kassa

Journalinda: “Ik denk dat ik gewoon maar ergens achter de kassa ga zitten”, hoorde ik een collega laatst verzuchten. Ze had het moeilijk om ideeën voor artikelen te pitchen en begon dat te voelen in haar portemonnee. Dan klinkt een vaste baan met een vast inkomen ineens erg aantrekkelijk.

De afgelopen week was mijn dochtertje ziek. Ze moest thuisblijven van de opvang. Zoals ik enkele weken geleden schreef, ben ik bij een ziek kind of een studiedag meestal degene die thuisblijft. Zoals de meeste freelancers. Mijn uren zijn nu eenmaal flexibeler.

Maar als er wel een opdracht af moet, draai je eigenlijk dubbele diensten. Overdag was ik bezig met het verzorgen van een zieke peuter en ’s avonds stapte ik uitgeteld in de auto of achter de computer om nog wat uren te gaan filmen of monteren. Dat is zwaar.

Dus had ik even het gevoel dat ik liever, zoals mijn man, de hele dag buitenshuis zou willen werken en dan ’s avonds lekker uitrusten. Of wilde ik gewoon een klein baantje hebben zonder veel verantwoordelijkheid. Zo een waar je makkelijk weg kan blijven als je een ziek kind hebt.

Maar ergens achter de kassa… ik denk dat ik binnen een paar weken het personeelsblad zou volschrijven of zou gaan spelen met de beveiligingscamera’s. En ik zou mezelf elke dag als een lam naar de slachtbank richting winkel slepen. Om me alweer een paar uur te laten opsluiten onder het toeziend oog van de bedrijfsleider.

Hoe zwaar het de afgelopen week ook was, het was wel het werk dat ik het liefste doe.

5 reacties
by Ervaringen van 2 freelancers on 15 februari 2012  •  Permalink
Posted in Werk en gezin
Tagged ,,,,,,,,,,,,,,

Posted by Ervaringen van 2 freelancers on 15 februari 2012

http://ervaringenvan2freelancers.wordpress.com/2012/02/15/achter-de-kassa/

Veldwerk

[sorry, ietwat verlaat...]

Margriet: In NRC las ik gisteravond dat Vrij Nederland-journalist Margalith Kleijwegt vertrekt. Ik citeer: “(…) sliep tussen de junks en hing rond op zwarte scholen: ‘Veldwerk is zo waardevol. Als je ergens langer blijft, blijkt de werkelijkheid net even anders.’”

Ze oogst mijn bewondering. Veldwerk van dat kaliber lijkt me pittig. Net zoals journalisten die een paar dagen zwervertje spelen om echt te voelen wat het is. Nou, dát voelen ze (mits ze niet stiekem hun gsm meenemen en wat duiten op zak hebben). Het beperkte veldwerk dat ik heb gedaan staat niet in verhouding, maar voelde toch wel ‘echt’. Ik schreef namelijk (namens de gemeente Rotterdam) een aantal jaar voor huis-aan-huisbladen in achterstandwijken van Rotterdam-Zuid. Zo kwam ik eens op een basisschool in een zeer aftandse buurt, waar ik echt wel onder de indruk was. Niet van de kindertjes, die waren hartstikke leuk. Nee, de ouders die om 12.00 uur bij het schoolplein stonden, daar schrok ik van. Van hun agressieve uitstraling, het gekijf onderling… En daar moesten die kinderen straks hun boterhammetje eten?

Ook stond ik een keer zomaar in ‘Buurthuis Ricardo’ tussen prachtig uitgedoste Marokkaanse vrouwen die vrolijk dansten. Iedereen stond mij even vriendelijk te woord en ik kreeg de lekkerste hapjes! Veldwerk was het misschien niet eens te noemen, maar jaren interviewen op dergelijke locaties gaven mij regelmatig het gevoel van de ‘echte wereld’.

Hebben jullie weleens (al dan niet gevoelsmatig) ‘echt’ veldwerk verricht? Of wil je zoiets ooit nog doen?

4 reacties
by Ervaringen van 2 freelancers on 14 februari 2012  •  Permalink
Posted in Uncategorized

Posted by Ervaringen van 2 freelancers on 14 februari 2012

http://ervaringenvan2freelancers.wordpress.com/2012/02/14/veldwerk/

De grootste afleider

Shirley: En toen kwam er opeens geen mail binnen. En er ging geen mail meer uit. Pas om tien uur ‘s avonds viel het kwartje dat het nieuwsbericht over KPN ook voor mij consequenties had. Een digitale fraude, waarbij honderen gegevens op straat lagen, deed KPN besluiten tweemiljoen mailadressen te blokkeren voor onbepaalde tijd.  Excuses op de website, maar van mij een woord van dank. In de mailloze uren heb ik me namelijk toch een inhaalslag aan typewerk gemaakt. Ik heb een echt vrije zondag (op het typen van dit stukje na) gehad. Helaas, de mail doet het weer. En ik moet nu echt weer even checken…

2 reacties
by Ervaringen van 2 freelancers on 12 februari 2012  •  Permalink
Posted in Uncategorized

Posted by Ervaringen van 2 freelancers on 12 februari 2012

http://ervaringenvan2freelancers.wordpress.com/2012/02/12/de-grootste-afleider/

It gaet oan! (of niet natuurlijk)

Ik weet niet hoe het in de rest van Nederland is, maar hier in Friesland kun je geen stap zetten en geen letter lezen zonder iets tegen te komen over de Elfstedentocht. Volgens de echte Friezen is de laatste alweer veel te lang geleden en wordt het hoog tijd voor een nieuwe. En dan wel graag de échte route, anders is het toch maar een beetje nep. IJstransplantaties mogen dus wel, omweggetjes liever niet.

En als de Elfstedentocht gehouden wordt, ligt Friesland even stil, want ‘iedereen’ neemt vrij om te kijken. Zo leeft dat hier. Nu moet ik heel eerlijk zeggen dat ik mezelf nog niet zo snel zie blauwbekken naast de kant, maar wie weet. Zo vaak gaat die tocht niet door en hoewel ik dan geen echte Fries ben, is het natuurlijk wel een hele happening.

Hoe zit dat met jullie: vrije dagen voor de Elfstedentocht, of niet? En waar neem je sowieso altijd vrij voor?

5 reacties
by Ervaringen van 2 freelancers on 9 februari 2012  •  Permalink
Posted in Persoonlijk
Tagged

Posted by Ervaringen van 2 freelancers on 9 februari 2012

http://ervaringenvan2freelancers.wordpress.com/2012/02/09/it-gaet-oan-of-niet-natuurlijk/

Onzeker

Journalinda: Laatst was ik aan het filmen bij een organisatie. De communicatiemedewerker die me begeleidde, vertelde dat ze jarenlang bij de televisie had gewerkt. Ze kende inderdaad veel technische termen en deed me een paar voorstellen voor camerastandpunten en kleur.

Heel stom, maar ik werd er onzeker van. Zeker toen ze over mijn schouder meekeek tijdens het instellen van de camera. Het lag niet aan haar. Ze deed niet wijsneuzig. Het leek meer of ze het leuk vond weer eens aan vroeger te denken.

Ik ben echter gewend om De Deskundige te zijn. Normaal als ik word ingehuurd, is dat omdat ik het beter weet en kan dan mijn opdrachtgevers. Anders zouden ze het zelf wel doen. Nu had ik even het gevoel of ik alleen was ingehuurd omdat ik een dure camera heb, en niet vanwege mijn kennis en ervaring. Als ik nu maar niet door de mand zou vallen…

Ik was gewoon opgelucht toen ik thuis tijdens het inladen zag dat het er goed uitzag. Slaat nergens op, ik weet het. Of zijn er mensen die het herkennen? Waar worden jullie onzeker van?

14 reacties
by Ervaringen van 2 freelancers on 8 februari 2012  •  Permalink
Posted in Persoonlijk
Tagged ,,,,

Posted by Ervaringen van 2 freelancers on 8 februari 2012

http://ervaringenvan2freelancers.wordpress.com/2012/02/08/onzeker/

« Oudere berichten
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.